* ( 1350 - تولد حاجى شيخ عباسعلى قزوينى منصور على ، ره ) * وى فرزند شيخ اسماعيل بن على بن معصوم قزوينى است . شيخ اسماعيل از علماء قزوين بوده و در سنه 1327 وفات نموده و در كربلا پهلوى مسجد حاجى سيد كاظم رشتى دفن است . فرزندش حاجى شيخ عباسعلى عالمى بلندپايه و واعظى پرمايه و در منبر فصيح البيان و طليق اللسان و بالاخره از معاريف رجال اين زمان بود . حاجى شيخ عباسعلى در عصر چهارشنبه بيست و چهارم ماه ذى الحجة الحرام اين سال - مطابق ( . . . ) سرطان‌ماه برجى - در محله شيخ‌آباد كه جزو محلهء قوى ميدان قزوين است از بطن خديجه دختر حاج اشور شيدستانى - كه ديهى است در سه فرسنگى شمال غربى قزوين - متولد شده ، و پس از تحصيل انواع علوم معقول و منقول خدمت مرحوم حاج ملا سلطان على گنابدى رسيده سر سپرد و داخل سلسلهء صوفيه شد ، و بعد از وفات او بطورىكه در « نابغه علم و عرفان : 302 » نوشته خدمت فرزندش حاج ملا على نور عليشاه تجديد عهد نمود ، و در 26 ع 2 سنه 1328 از طرف وى لقب منصور على يافته و بهدايت و ارشاد مأمور گرديد ، و بعد از وفات او خدمت فرزندش حاج ملا محمد حسن تجديد عهد نمود و بر مأذونيت خود در ارشاد و هدايت باقى ماند ، تا پس از چند سال در سنه 1344 - چنان كه در « فهرست كتابخانهء رضويه 4 : 278 » فرموده - از آن طريقه برگشت و معتقد آذر كيوان پارسى شده و لقب خود را كيوان نهاد ، ازاين‌جهت در 6 ج 1 سنه 1345 - چنان كه در صفحهء مذكورهء « نابغه » فرموده - از خدمت مذكوره معاف گرديد ! و در اين اواخر شهرتش كلمه كيوان افتاد و كتب چندى در علوم عديده و فنون متفرقه تأليف كرده ، از آن جمله : كتاب « حج‌نامه » در فلسفهء حج مسلمين و كتاب « شهيديه » در وقايع شهادت حاج ملا سلطان على چنان‌كه در « نابغهء علم و عرفان : 67 » نوشته . و بعد از آنكه چندين سال در شهرهاى مختلف ايران ساكن و صاحب ازواج و اولاد